Jej sztukę można zaliczyć do abstrakcji ekspresyjnej, wypływającej wprost w taszyzmu, malarstwa typu informel, a nawet action painting.
W tego typu działaniach na pierwszy plan wysuwa się spontaniczność gestu, budowanie tkanki malarskiej i przełamywanie kompozycji, która ogranicza dramatyzm dzieła.
Dla takiego artysty sam proces malowania jest jednocześnie tak samo ważny jak końcowy efekt. Dlatego wielką zaletą malarstwa Katarzyny Mol jest spontaniczność gestu.
W jej sztuce górę bierze instynkt, muzyczny feeling i jazzowa improwizacja, a więc także swoboda i żywiołowość gestu.
Ale to, co odróżnia ją od poprzedników, to chromatyka obrazów. Artystka jest po prostu urodzoną kolorystką, światy przez nią stwarzane są intensywnie kolorowe, rozwibrowane światłem, silnie napigmentowane.
Zdaje się prowokować delikatnie widza swą innością i niepoddawaniem się estetycznym dogmatom.
Michał Baca